Muziek

Niets is zo krachtig als muziek. Talloze herinneringen zitten verstopt in oneindig lange slingers van vijf strakke lijnen. Als je goed luistert word je in enkele seconden gekatapulteerd naar een geluksmoment van jaren geleden, of ervaar je opnieuw het verdriet dat je al bijna was vergeten. Je wordt moeiteloos meegevoerd naar een wereld die enkel nog uit emoties bestaat. De kracht van muziek is bijzonder, moet je koesteren, respecteren. Muziek heeft me al vaak geholpen, van kinds af, nog steeds. Ik denk: als muziek zo een grote invloed kan hebben op normaal functionerende hersenen, is het belangrijk en zinvol om die fenomenale muzikale kracht los te laten op Anna’s denkwereld. Lees verder Muziek

Praten

Vier jaar geleden hoorden we van dokters dat Anna doof en blind was. Intussen kan ons meisje prima horen, kan ze iets zien, maar is ook duidelijk geworden dat ze zowel mentaal als motorisch een zeer ernstige achterstand heeft. Anna kan niet zitten, ze praat niet en krijgt sondevoeding. Dat klinkt zo verschrikkelijk erg en oneerlijk. Ook voor mij. Nog steeds.

Ik schrijf dit nu neer, maar ik heb het nog nooit iemand verteld. Op geen enkel moment voelde ik me sterk en zelfzeker genoeg om een ongemakkelijk gesprek te beginnen over het verdriet dat Jona en ik samen trotseren. Lees verder Praten

Grootmoe

Grootmoe. Zo noemen onze kinderen haar. Grootmoe is mijn mama. Ze voelt Anna bijzonder goed aan. Dat was zo van bij Anna’s geboorte, en hun band is de voorbije jaren niet alleen sterker, maar bovenal uniek geworden. Twee dikke vriendjes, zeg ik altijd.

Anna huilde vaak als baby, we wisten zelden waarom. Wanneer ze soms urenlang vermoeid en ontroostbaar huilde, belde ik mama om ons te komen helpen. Zij kon Anna tot rust brengen en nam de zorg dan even van ons over. Ik was zelfs een beetje jaloers, voelde me ook schuldig, omdat ik dacht dat mama mijn dochtertje beter aanvoelde dan ik. Nu ben ik alleen maar blij voor Anna omdat zij die warme band met haar grootmoe heeft. Lees verder Grootmoe

Google

We moeten een nacht in het ziekenhuis blijven nadat Anna een epilepsieaanval had. Een verpleegster is druk in de weer, een beetje zenuwachtig, en plakt een hele resem elektroden één voor één op Anna’s hoofdje, zodat deze vannacht haar hersenactiviteit kunnen registreren. De gebruiksaanwijzing ligt op haar schoot en ze dubbelcheckt minstens drie keer voor ze een elektrode durft aan te brengen. ‘Normaal gezien doet mijn collega dat altijd.’, verontschuldigt ze zich. Jona en ik wisselen een vermoeide blik uit die boekdelen spreekt. Geduld. Lees verder Google

Hulp

Ik vond het vreselijk toen mijn denkwereld van de ene dag op de andere enkel nog bestond uit zorgen om mijn kinderen. Jona en ik zaten met de handen in het haar. Ik zocht meteen hulp en al snel ging er een nieuwe wereld voor ons open. Er zijn ontzettend veel mensen die elke dag met oneindig veel liefde en geduld ouders en kindjes zoals Anna vooruit helpen. Hun ervaring en kennis waren voor mij een grote hulp en houvast.

Dit stukje tekst schreef ik over de thuisbegeleiding: Lees verder Hulp

Waarom

Als kind voelde ik al een sterke band met de natuur. Mijn respect voor alles wat leeft en mijn verlangen om de wereld te begrijpen zijn altijd bijzonder groot geweest. Ik vind de natuur prachtig en perfect.

Nadat mijn papa ons verliet – ik was toen net achttien – heb ik me jarenlang door het leven geworsteld. Ik kon dat verdriet niet aan. Ik weende dagelijks, voelde me eenzaam, onbegrepen, ik sloot me op en duwde iedereen om me heen weg. Daardoor heb ik mijn studies biologie niet afgemaakt. Ik heb nog steeds spijt van hoe ik toen ben omgegaan met de eerste moeilijke situatie in mijn leven. De scheiding van mijn ouders heeft mijn leven in twee gedeeld en heb ik nooit kunnen verwerken. Lees verder Waarom

Horen

Thuis test ik regelmatig of Anna al iets hoort. Als ze ontspannen op haar rug ligt laat ik plots een luide knal horen, terwijl ik haar van kop tot teen bestudeer, zodat ik de kleinste reactie zal opmerken. Dat is niet vanzelfsprekend, want Anna is extreem gevoelig voor trillingen. Maar ik ben steeds zekerder van mijn gelijk. Anna hoort iets.

Die dag hebben we een belangrijke afspraak. Een nieuwe gehoortest. Na de test, die uren in beslag neemt, zitten Jona en ik in een kamertje te wachten op de resultaten. We willen het zo graag. We willen zó graag dat Anna kan horen.

Wachten duurde zelden zo lang. Lees verder Horen