Slikken

Anna’s logopediste toont me de weg naar een apart vergaderkamertje. “Jij ook een tasje koffie?”, vraagt ze lief. “Liever water”, antwoord ik. Uit de situatie leid ik af dat dit gesprek langer zal duren dan ik dacht. We installeren ons aan tafel. “Ik belde deze week met de logopediste van jullie ziekenhuis”, steekt ze van wal. “Ze vertelde me over de slikvideo.” Lees verder Slikken

Check

Anna blijft geregeld één of twee nachten logeren bij mijn mama. Dat logeerpartijtje gaat noodzakelijk gepaard met een niet te onderschatten verhuispartij. Hoe groter het aantal zaken dat je niet mag vergeten, hoe groter de kans dat je iets vergeet, dus nadat ik de lader van de sondepomp vergat mee te geven, drong het opstellen van een checklist zich op. Je merkt vanzelf dat onderstaande geheugensteun geen overbodige luxe is.

1. De medicatie tegen epilepsie. We bereiden het nodige aantal spuiten met juiste hoeveelheden Depakine en Keppra, zodat grootmoe zich niet kan vergissen. Lees verder Check

Gaatje

De dokter kiest zorgvuldig haar woorden. Ze informeert ons traag en duidelijk, alsof ze de ernst van het gesprek wil onderstrepen. Voor ons is slechts één vraag van belang: is Anna hiermee geholpen? De dokter vindt het opstarten van sondevoeding noodzakelijk: Anna is erg verzwakt en kan op eigen houtje voldoende eten noch drinken om aan te sterken. Ik moet onmiddellijk stoppen met borstvoeding (ik ben mijn beide dochtertjes aan het tandemvoeden) en ze raadt zelfs af om nog vaste voeding te geven, omdat Anna een slikstoornis heeft. Ze beantwoordt onze vragende blik met een confronterend filmpje. Lees verder Gaatje