De ochtendstond

Ik pleit schuldig: op Twitter strooi ik non-stop schattige Anna-foto’s. Ze is om op te eten! Maar ons charmant engeltje kan zich ook als een lastpakje gedragen. Vooral ’s morgens maakt ze het ons moeilijk. Het feit dat ik geen ochtendmens ben, helpt niet echt. Alleen al die wekker, tien voor zes, dat lijkt wel midden in de nacht. Lees verder De ochtendstond

Geven en nemen

De voorbije zes jaar vonden Jona en ik ons gezin opnieuw uit. Nu, met heel wat ploeterwerk achter de rug, hebben we eindelijk – hout vasthouden – onze draai gevonden. Stukje bij beetje gaven we veel op. We plooiden ons in haarspeldbochten en zagen het vaak niet meer zitten, maar we kregen ook veel in de plaats. Lees verder Geven en nemen

Ploegen

Op het moment dat je ouder wordt van een gehandicapt kindje krijg je er naast je verdriet en zorgen plompweg een cruciale job als administratief medewerker en budgetbeheerder bovenop. De papieren rompslomp die een zorgenkindje met zich meebrengt is ronduit complex. Wie zich niet snel genoeg ontpopt tot een administratieve duizendpoot is gedoemd te verzuipen in een genadeloze zee van voorschriften, aanvragen tot terugbetaling, stempels en bijlagen.

Terwijl we voor Martha enkele belangrijke documenten in één mapje bijhielden, ontstond er voor kleine zus al gauw een uitgebreid klassement. Lees verder Ploegen