Feest

We zingen uit volle borst en roepen vrolijk ‘hoeraaa!’, waarbij handen zo hoog in de lucht worden gezwierd dat vingertoppen hier en daar een kleurrijke ballon raken. Het is feest! Onze jarige meid zit voorover gebogen op mijn schoot. Anna heeft vaak moeite met te veel drukte. Ze luistert overprikkeld naar de uitbundige sfeer in huis, terwijl ze haar handjes in een vreemde bocht kronkelt en haar armen opspant. Verder lezen Feest

Tempo

Een sappige sinaasappel moet je tot de laatste druppel leegpersen. Ik leef gulzig, liaansgewijs slingerend van de ene ervaring naar de andere. Ik smijt me graag in een pas ontdekte hobby, reeds uitkijkend naar de volgende. Go, go, go! Jona klaagt geregeld over die vermoeiende eigenschap, maar stiekem geniet hij mee als ik op volle toeren draai. In Martha’s blinkende ogen herken ik diezelfde heerlijke levenslust. Wat een energie! Verder lezen Tempo

Hoop

Nadat we te horen kregen dat Anna een doofblind meisje was, bleef ik met haar een week in het ziekenhuis. Er wachtten Anna een heleboel onderzoeken, eerder bedoeld om andere mogelijke mankementen uit te sluiten. Ook al werd er flink gepuzzeld, soms stond er slechts één scan op ons medisch dagprogramma, zodat ik vaak alleen was met Anna, verzuipend in een zee van tijd. Tijd om na te denken.

Verder lezen Hoop

Bizar

Vanaf de eerste seconde dat ik Martha in mijn armen hield was ik dolverliefd. Ik legde haar instinctief op mijn blote borsten en voelde een diepe verbondenheid die ik heel vanzelfsprekend vond. Mijn band met Anna ontstond niet zo spontaan, niet zoals bij Martha. Ik maakte me daar stiekem zorgen over en voelde me schuldig. Wat was er anders?

Anna huilde veel, soms urenlang. Jona en ik werden er moedeloos van. Nadat we zonder resultaat allerhande middeltjes tegen krampjes en reflux probeerden, besloten we een afspraak te maken in het ziekenhuis. Verder lezen Bizar

Droom

Ik sta wat te rommelen in de keuken wanneer ik plots Martha ergens in de verte hoor roepen. ‘Mama! Mama, vlug! Je moet echt komen kijken!’ – ze klinkt alsof ze het zelf niet kan geloven – ‘Anna kan stappen!’. Ik laat de zak aardappelen vallen, rep me halsoverkop naar de speelmat, struikel bijna over de toren van Paw Patrol, kijk rond en… wat…? Dat kan niet. Hoe…? Maar ja hoor, daar staat ze. Mijn lief, klein poppemieke staat flink recht. Anna kijkt me aan, voor de allereerste keer, en zegt Verder lezen Droom

Vakantie

Ik verlies mezelf in deze zonnige dag, verliefd op elk moment, zo voelt het. Ik staar naar de lucht en knijp mijn ogen dicht, net genoeg om een mooie wolk perfect in mijn vizier te krijgen. Ik concentreer me op de stille geluiden van de rivier. De roeispaan van Jona bonkt zacht tegen onze kajak en Martha slaakt een prettig gilletje als ze bijna haar evenwicht verliest. Verder wegdrijvend, op het water en in gedachten, denk ik: dit is gelukkig zijn.

Deze morgen deed ik uitbundig van je-leeft-maar-één-keer. Verder lezen Vakantie

Fantasie

In Martha’s speelwereld krijgt iedereen, van hoofdrolspeler tot figurant, zijn eigen stem. Ze wendt haar schattigste stemregister aan wanneer het playmobil boerinnetje wat te zeggen heeft en laat de stoere draak klinken als een onvervalste kettingroker. Ik ben dol op haar wervelende fantasie en laat me graag meevoeren in de complexe spelscenario’s, die ze vol ernst tot in detail aan me uitlegt.

Ik weet niet meer precies wanneer Martha pogingen begon te ondernemen om Anna in haar spel te betrekken. Verder lezen Fantasie